19 lipca 2024

Prymicje księdza Łukasza

Pochodzący z naszej parafii s. Łukasz Pokusa odprawił pierwszą Mszę św. w bielskiej katedrze i udzielił błogosławieństwa.

W uroczystości uczestniczyli: ks. proboszcz katedry Antoni Młoczek, ks. Szczepan Szpoton – rektor seminarium duchownego Księży Misjonarzy, wicerektor Michał Lipiński, ojciec duchowny ks. Andrzej Klima oraz ks. Marian Mazurek – proboszcz parafii p w św. Jana Kantego w Malcu, który wygłosił okolicznościowe kazanie.

Błogosławieństwo matki tradycyjnie rozpoczyna uroczystość prymicji.

Uroczystości prymicyjne rozpoczęły się w probostwie katedry, gdzie ks. Łukasz otrzymał błogosławieństwo od swojej mamy Barbary. Z pod probostwa wyruszyła procesja do katedry. W kruchcie prymicjanta powitał ks. proboszcz katedry Antoni Młoczek.

Ks. proboszcz Antoni Młoczek wita prymicjanta w kruchcie katedry.

Specjalne życzenia złożyli prymicjantowi przedstawiciele poszczególnych grup parafialnych. Ks. Łukasz podziękował parafianom za obecność i modlitwę, a na koniec udzielił wszystkim obecnym specjalnego błogosławieństwa poprzez nałożenie rąk. Każdy z uczestników otrzymał na pamiątkę obrazek prymicyjny.

Procesja wejścia do katedry.

Ks. Łukasz po ukończeniu szkoły podstawowej i gimnazjum naukę kontynuował w LO nr 7 w Bielsku- Białej. Następnie podjął studia w Śląskiej Wyższej Szkole Zarządzania w Katowicach, zwieńczone tytułem magistra inżyniera z logistyki. Studia filozoficzno-teologiczne podjął w Seminarium Księży Misjonarzy w Krakowie i również otrzymał tytuł magistra teologii. Po święceniach kapłańskich podejmie służbę w w parafii św. Wawrzyńca Gozdnicy.

Ks. Łukasz jest ósmym żyjącym kapłanem pochodzącym z parafii katedralnej. Jego poprzednicy to: ks. Antoni Wala, ks. Adam Drożdż, ks. Andrzej Maślanka, ks. Zenon Drożdż, ks. Henryk Zątek, ks. Klaudiusz Dziki i ks. Kamil Piwowarczyk (jego prymicje miały miejsce cztery lata temu). Z parafii pochodzi też 5 sióstr zakonnych.

Prymicjant przy ołtarzu.

Powitanie prymicjanta przez ks. proboszcza Antoniego Młoczka:

Drogi sercom naszym bliski księże Łukaszu. W dniu dzisiejszym są Twoje Prymicje. Za chwilę wejdziesz do naszej Katedry, katedry św. Mikołaja w Bielsku- Białej i poprowadzimy Cię do ołtarza Bożego. Tak jak wiele razy wcześniej tak dzisiaj podobnie idąc do kościoła wyszedłeś z Twojego domu. Wyprowadzenie Prymicjanta z domu rodzinnego jest gestem pełnym symboli. To pożegnanie z rodziną i z najbliższym. Chociaż dalej pozostaną silne więzi z ukochanymi i bliskimi zostawiasz ich i wchodzisz w wielką rodzinę kościoła w całej pełni. Od tej pory twoimi braćmi i siostrami będą ci do których będziesz posłany. Którzy słuchać będą Bożego Słowa. Stokroć więcej braci i sióstr stanie na Twojej drodze. W twoim domu błogosławiły Cię ręce Twojej Mamy i Ojca i Babci. Błogosławiły Cię te ręce, które przyjęły Cię na świecie, tuliły cię i Twoją rączką kiedyś kreśliły pierwszy znak krzyża. Drogi Łukaszu wracaj zawsze do Twojego domu rodzinnego, do katedry, do swoich. Będziemy czekać na ciebie i będziemy chcieli słyszeć od Ciebie jak w imię Pana będziesz czynił wielkie rzeczy siejąc ziarno Bożego słowa, jak będziesz nawracał i ludzi prowadził do Boga. Jak będziesz dawał dobry przykład i będziesz znakiem nadziei, szczególnie dzisiaj w świecie tak bardzo skomplikowanym. Chcemy się wszyscy cieszyć Twoimi radościami i sukcesami. W dniu dzisiejszym chcę ci wręczyć krzyż naszego Pana Jezusa Chrystusa. Nieś go z podniesionym czołem, z wiarą i godnością Trzymaj się mocno tego krzyża i nie daj go sobie zabrać ani wydrzeć z Twoich kapłańskich dłoni. Za chwilę zanim pójdziesz do ołtarza To znak Zwycięstwa i Twojej dumy.

Ks. Marian Mazurek głosi kazanie prymicyjne.

Fragment kazania, które wygłosił ks. Marian Mazurek:

To Bóg jest jednak Panem historii naszego życia. On najlepiej zna czas, miejsce i rozwiązanie naszych powikłanych dróg życiowych. Dlatego też w dzisiejszą niedzielę modlimy się z pokorą: Boże, Twoja opatrzność nigdy się nie myli w swoich zrządzeniach. Nawet jeśli nam się wydaje to niezrozumiałe i trudne, Bóg i tak zawsze doprowadza nas do szczęśliwego końca, a droga wiodąca do tego jest okresem dojrzewania w ufności Jemu. Warto spojrzeć na to, co za nami, by dostrzec, że nie było momentu, kiedy Bóg by nas pozostawił bez opieki.
To dlatego dzisiaj – w kontekście uroczystości prymicyjnej ks. Łukasza, w dziękczynieniu składanym Chrystusowi Najwyższemu i Wiecznemu Kapłanowi – słyszymy słowa z drugiego czytania, wzywające nas do zawierzenia kapłańskiej posługi nowo wyświęconych kapłanów: „Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas… my, którzy żyjemy, aby życie Jezusa objawiało się w naszym śmiertelnym ciele.”